Subkultury to temat bardzo złożony. Niezwykle często zastanawiamy się skąd się biorą i jaki mogą mieć wpływ na nasze dzieci, naszych bliskich, przyjaciół i znajomych. W większości przypadków kwestia ta dotyczy dorastającej młodzieży, która wchodzi w okres buntu.
Rodzice nie potrafią zrozumieć własnych dzieci, a te zaczynają poszukiwać akceptacji poza domem – w kręgach rówieśników, wśród których przebywają.
Nastolatkowie są bardzo podatni na różne wpływy; otoczenie wywiera na nich presję, chcą gdzieś przynależeć. W tym właśnie momencie otwiera się pole do działania dla różnych popkultur. Jednoczą one młodych ludzi – wyznają oni te same wartości, swoją odmienność akcentują strojem, fryzurą i zachowanie; nie zawsze zgodnym z zasadami uznawanymi w domu rodzinnym. Najbardziej znane subkultury to: Anarchiści, Hippisi, Punk Rockowcy, Metalowcy, Skinheadzi, Rastamani, Grunge, Skateowcy, Hip Hopowcy, czy Emo.Hippisi, czyli „dzieci kwiaty”Nie ma osoby,która nie słyszałaby o ruchu hippisowskim, który narodził się w latach 60-tych – XX wieku – w USA.
Hippisi sprzeciwiali się konsumpcyjnemu stylowi życia. Zaliczali się także do przeciwników wojny w Wietnamie, w którą w owym czasie Stany Zjednoczone Ameryki były uwikłane. Zwolennicy tego ruchu głosili idee pacyfizmu, a ich sztandarem stały się hasła: „Peace and Love” oraz „Make Love, not war.” Niezwykle często Hippisi powiązywani są z Anarchistami, a to dlatego, że podobnie jak oni odrzucają wszelką kontrolę państwa nad własnym życiem. „Dzieci kwiaty” mieszkały w tak zwanych komunach – kilkudziesięcioosobowych wspólnotach, prowadząc ekologiczny tryb życia. Nie jest tajemnicą, że zwolennicy tejże subkultury nie stronili od miękkich narkotyków, czy też substancji psychotropowych. Do Polski popkultura ta przywędrowała w roku 1967, w czasie tyranii komunistycznej. Hippisi wyróżniają się spośród tłumu nosząc luźne, kolorowe ubrania, koraliki, plecionki, apaszki. Kolejną ich charakterystyczną cechą są długie włosy – dodatkowo bardzo często chodzą boso. Mają oni także specyficzny gust muzyczny; uwielbiają The Doors, Boba Dylana, The Animals. Janis Joplin oraz Jimi Hendrix to jedni z najbardziej znanych Hippisów na świecie.
Punk Rockowcy, a czarne wizje świata
Punk Rockowcy to subkultura, która powstała w połowie lat 70-tych – trafiając na podatny grunt w robotniczych dzielnicach wielkich miast; w tym przede wszystkim w Londynie. Na samym początku ruch ten nawiązywał do idei hippisowskiej, później przejmując hasła anarchistyczne – bojkotowano instytucje państwowe oraz negowano istnienie Boga. Punk Rockowcom świat przedstawiał się jedynie w czarnych barwach. W Polsce największy rozwój tejże popkultury przypadł na lata 80-te. Zwolennicy tego trendu nie przykładają żadnej wagi do wyglądu zewnętrznego; najczęściej noszą skórzane kurtki nabijane ćwiekami – tak zwane ramoneski – z wieloma naszywkami, a do tego glany i podwinięte jeansy. Charakterystyczna jest także ich fryzura – ogolona na łyso głowa z wielkim irokezem. Upodobania muzyczne Punk Rockowców to brytyjski zespół Sex Pistols, a także The Clash, Blonde, The Saints, Dead Kennedys, Crass, The Offspring. W Polsce przedstawicielem tego gatunku jest zespół Dezerter – utworzony w 1981 roku.
Metalowcy, czyli tylko muzyka
Niemniej znaną popkulturą są metalowcy. Ruch ten narodził się w Wielkiej Brytanii i USA, na początku lat 70-tych. Owa subkultura nie jest powiązana z żadną konkretną ideologią. Zamiast tego jest ściśle sprzężona z muzyką – heavy metalową, gdzie teksty piosenek przepełnione są okultyzmem i pochwałą zła. Znakiem rozpoznawczym metalowców jest kolor czarny; wąskie spodnie i skórzane kurtki oraz koszulki z naszywkami ulubionych zespołów, trupimi czaszkami, kościotrupami, czy płonącymi krzyżami. Całość uzupełniają długie włosy i tatuaże. Pierwszym zespołem muzycznym nawiązującym do nurtu metalowego był, utworzony w 1968 roku w Wielkiej Brytanii, Black Sabbath. Metallica to najbardziej znana grupa grająca muzykę tego typu. W Polsce prekursorem było TSA, a obecnie prym na rynku wiedzie Behemoth oraz Vader.
Skinheadzi, kontrakultura wobec Punków
Na początku lat 60-tych, w Wielkiej Brytanii, narodził się ruch Skinheadów; jako sprzeciw młodzieży wobec arystokracji –takie były początki. Jednakże bardzo szybko sytuacja uległa zmianie. W latach 70-tych głównym celem przyświecającym ruchowi stało się wyeliminowanie z ulic miast Punków, pojmowanych jako brudasów i leni – dlatego też trend ten ostatecznie został zaliczony do kontrakultur. W latach 90-tych ruch przyjął formę organizacji rasistowskiej i nacjonalistycznej, głoszącej hasła faszystowskie. Stereotypem skinheada jest młody, wysportowany chłopak z ogoloną na łyso głową; ubrany w kurtkę typu flyers, glany, koszulki z emblematami nazistowskimi oraz czerwonymi szelkami opuszczonymi na biodra.
Jamajka, miejsce narodzin Rastamanów
Ruch rastafariański to ruch religijno–filozoficzno-kulturowy, powstały na Jamajce w latach 30-tych – jest ściśle związany z muzyką reggae i charakteryzuje się brakiem agresji oraz bezstresowym, zgodnym z naturą, stylem życia. Pierwotnie zakładał on wyższość rasy czarnej. Większość Rastamanów to wegetarianie, dla których palenie marihuany urasta do miana rytuału – sam narkotyk nazywany jest świętym ziołem. Zwolennicy tejże ideologii ubierają się w sposób zwracający uwagę – składniki ubioru muszą posiadać elementy flagi jamajskiej – muszą być bogate w kolory: żółty, zielony i czerwony. Muszą być także ekologiczne i koniecznie luźne. Typowego Rastamana można rozpoznać po dredach na głowie oraz wełnianej czapce. Muzycznym prekursorem tego ruchu był Bob Marley.
Seatlle w USA kolebką stylu Grunge
W Seatlle, w USA, narodziła się subkultura zwana Grunge. Skupia ludzi wyobcowanych, negujących otaczającą ich rzeczywistość – sfrustrowanych, nieakceptujących otaczającego ich świat i samych siebie. W tych kręgach samookaleczenia oraz samobójstwa zdarzają się niezwykle często. Grungowcy nie stronią także od narkotyków. Ich styl jest niedbały – stare, przedarte jeans; flanelowe, rozciągnięte koszule oraz martensy. Preferowane kolory to: czarny, czerwony i fioletowy, a ulubiony zespół muzyczny to Nirvana.
Skateowcy pochodzą z Kalifornii
Na początku lat 70-tych, w Kalifornii, narodził się ruch skateowy – obecnie skupia on ludzi jeżdżących na deskorolkach, snowboardzie, rolkach oraz rowerach. Skateowcy nie wyznają żadnej konkretnej ideologii – są pozytywnie nastawieni do świata. Wielu z nich to grafficiarze, których idolem jest Tony Hawk. Charakteryzują się luźnymi ubraniami – nisko opuszczone spodnie w kroku, szerokie bluzy z kapturem, koszulki z nadrukami, czapki z daszkiem i sportowe buty z grubą podeszwą, to ich znaki rozpoznawcze.
Najmłodsza i najszybciej rozwijająca się subkultura – Emo
Jedną z najmłodszych i najszybciej rozwijających się popkultur jest Emo. Ruch ten powstał w latach 80-tych w USA, a obecny kształt przybrał w XXI wieku. Ruch ten związany jest ze stanem ducha; Emu to z reguły osoba depresyjna i introwertyczna, która dużo rozmyśla o śmierci i samobójstwie – pisze wiersze, a czas wolny najlepiej lubi spędzać we własnym towarzystwie. Bardzo często na ciele osób wyznających tę ideologię można znaleźć sznyty po żyletkach – okaleczanie się rozumiane jest jako rozładowywanie emocji. Niezwykle często do tej subkultury należą dzieci z dobrze sytuowanych domów. Emu przeważnie noszą długie, skośne grzywki zasłaniające twarz oraz potargane włosy – farbowane na czarno. Całość uzupełnia blady makijaż – podkreślone silnie oczy – spodnie rurki, stare trampki i koszulki z ukochanym zespołem. Ulubiony kolor to czarny, fioletowy, czerwony oraz różowy.
Bronks zrodził Hip-Hopowców
Ruch Hip-Hopowy narodził się w latach 70-tych – w amerykańskim południowym Bronksie, czyli w czarnej dzielnicy Nowego Yorku. Rapowanie rozumiane jako rozładowywanie agresji – bunt przeciw dyskryminacji rasowej, biedzie, brutalności policji oraz zakłamaniu politycznemu. Hip-Hopowiec to osoba wyzwolona, o sprecyzowanych poglądach – pełna ambicji i marzeń. Cechą charakterystyczną są luźne i markowe ubrania, obszerne bluzy z kapturem oraz nisko opuszczone spodnie.
