– relacja z wycieczki polskiej młodzieży zamieszkałej od niedawna w UK do miejsca pamięci o poległych za wolność Europy
Dnia 5 listopada 2011 roku miała miejsce wycieczka polskiej młodzieży do National Memorial Arboretum, które jest częścią The Royal British Legion Family.
Położone koło Staffordshire pełne zieleni i nasadzeń Arboretum -miejsce majestetycznych monumentów na terenie dawnej żwirowni, to miejsce pamięci poległych, którzy walczyli i ofiarowali swoje życie krajowi.
Fundatorem wyprawy dla młodych Polaków, właśnie w tu, jest Konsulat Generalny RP w Manchesterze.
Młodzież która przyjechała w ramach wycieczki to uczniowie Polskiej Szkoły Przedmiotów Ojczystych im.św. St. Kostki w Manchesterze, jednej z wielu funkcjonujących na terenie Anglii polskich szkół sobotnich.
Przybyli na miejsce uczniowie odmówili wspólnie z nauczycielami i obecnym z nimi księdzem modlitwę i odśpiewali „Jeszcze Polska nie zginęła”.
Szkoła z Manchesteru im.św.St Kostki założona została w 1949r przez Stowarzyszenie Polskich Kombatantów, czyli polskich żołnierzy, którzy nie mogli wrócić do kraju, z powodu zmian politycznych na mapie Europy wynikłych po zakończeniu II Wojny Światowej.
Na terenie Anglii jest więcej szkół z takim rodowodem, historią i tradycją, a przede wszystkim ambicjami utrzymania języka, kultury i polskiej tradycji pośród przybyłych do UK polskich emigrantów.
Wymienione wcześniej Stowarzyszenie Polskich Kombatantów, oprócz zakładania szkół jest także jednym z fundatorów polskiego pomnika znajdującego się na terenie Arboretum.
Polski monument autorstwa poznańskiego rzeźbiarza Roberta Sobocińskiego przdstawia symboliczne sylwetki, z autentycznymi twarzami prawdziwych, uczestników II Wojny Światowej.
Inicjatorami i pomysłodawcami polskiego monumentu byli dr Andrzej Meeson- Kielanowski, dr Marek Stella – Sawicki, dr Krzysztof Stoliński /Studium Polski Podziemnej/ oraz Tadeusz Juhre z Aqualate Estate. Pierwszą miniaturową wersję polskiego pomnika wykonał z ołowianych żołnierzyków osobiście
Dr Andrzej Kielanowski.
Utrwalone w monumencie postaci przedstawiają: żołnierza spod Monte Casino, sanitariuszkę z AK, z Powstania Warszawskiego, marynarza z bitwy na Atlantyku i polskiego lotnika/ Bitwa o Anglię – być może twarz lotnika z Dywizjonu 303.
Uroczyste odsłonięcie polskiego pomnika w Arboretum miało miejsce we wrzesniu 2009 roku, z okazji 70-tej rocznicy wybuchu II Wojny Światowej.
Podczas odsłonięcia obecny był ostatni polski prezydent RP, na uczodzctwie Ryszard Kaczorowski, który kilka miesięcy później zginął w katastrofie pod Smoleńskiem.
National Memorial Arboetum jest miejscem regularnie odwiedzanym przez oficjalne delegacje z Polski.
Zorganizowana przez Konsulat RP wycieczka miała na celu przybliżenie młodym Polakom historii Europy, historii swojego kraju i wreszcie historii Polaków w Anglii.
Poznanie losów polskiej emigracji niepodległościowej pozwoli nowej, tej po 2004 roku, emigracyjnej fali zrozumieć różnice, i tym samym przybliżyć się z empatią do swoich poprzedników i rodaków.
Jak domyślam się, ideą fundatora wycieczki jest połączyć dwie różne wiekiem, doświadczeniami i mentalnością generacje ludzi, wydanych przez ten sam naród, które łączy jezyk, przynależność i tęsknota do kraju.
Czy to połączenie jest możliwe, czy się uda? – napewno jest możliwe!, czy uda się?, osobiście uważam, że tak!,-jednak nie po odbyciu jednej wycieczki przez jedną szkołę!
Do tego potrzebny jest wysiłek więcej niż jednego Konsulatu, wielu szkół i pomoc będących wśród nas coraz starszych metrykalnie, choć często młodych Duchem Kombatantów i Sybiraków oraz rodziców młodych Polaków, którzy wychowani w innym systemie czują się zagubieni w emigracyjnej rzeczywistości.
Na koniec wrócę do zadanego przekornie w ramach tytułu pytania i odpowiem krótko, choć skomplikowanie w brzmieniu: pojechali tam, by poznać historię, a przez nią osiągnąć świadomość tożsamości, tak istotną w dobie europejskiej wspólnoty.
Bo jeśli wspólna Europa, to za nią i globalizacja, a jeśli globalizacja to tylko poprzez lokalizację!, lokalizację – rozumianą jako dostrzeżenie i uznanie problemów, tradycji, a także kultury lokalnych społeczności.
Joanna Dudzic
